Strona główna Śląski kącik Śląskie teksty i zwyczaje Śmiyszno historia o małym hudzie i Betlyjce – spisała po śląsku Johanka

Śmiyszno historia o małym hudzie i Betlyjce – spisała po śląsku Johanka

0
286
11072729_936473943049706_8426264744196485077_n

Historia zasłyszano

Ja wjycie starom sie propagować naszo godka ślonsko, bestóż (dlatego) dzisio naszkryflom (napiszę) prowdziwo historyjka kiero sie wydarzyła pora lot nazot (parę lat temu) w somsiedniej miejscowości.

Dobrziy i religijni mieszkańcy

We tyj wsi o kierej pisza ludzie fest (bardzo) pszajom Ponbóczkowi (kochają Pana Boga), a ich wiara jest silno jak ruby strom (grube drzewo). Wszandzie zadbali ło kapliczki, krziże , kaj ftoś dbo o świyże blumy (kwiatki), kaj kożdo figura Nojśwjyntszej Panienki je zadbano i czczono.

Budowa Betlyjki

Ło roz (nagle) jedyn mody karlus (młody chłopak) pomyśloł , aże postawi srogo Betlyjka (duża szopka bożonarodzeniowa) , aże niedugo miały być śwjynta Bożego Narodzynia. Jak pomyśloł tak zrobioł, pośrodku wsi stanyła nowo konstrukcja. Boło wszystko, Śwjynto Rodzina, żłóbek, yjzle (osły) , bydło, wszystko jak we piśmie śwjyntym. Żłobek wyścielono siankiym. Ftoś fundnoł (ktoś zasponsorował ) figurka Dzieciontka, ftoś fundnoł lampki, a jedyn chop kupioł super jasno byrna (żarówka) kiero blendowała (która świeciła) genau (prosto na) na Dzieciontko. Figura Dzieciontka boła skludzano na noc, a rano przynoszono, coby nikt nie wzion, abo nie skludził (schował).

Mały hund – choby agynt James Bond 007

Niedalyko Betlyjki na gospodarstwie mjyszkoł mały hund (piesek) . Łon boł fest rojber (rozbójnik) i szkudnik, co chwila pitoł (uciekał) z gospodarstwa. Gospodorz co chwila żarł gańba (wstydził się) i łodbiroł (odbierał) pierona z rostomaitych (różnych) miejsc, kaj go chycili (gdzie go złapali). Hund boł richtig (naprawdę ) choby agynt rzondowy – roz sie zrobioł srogo (duża) dziura, tak rył łapskami ,aż wyloz, inkszym (innym) razym przeloz bez sztachyty we starym płocie. A roz zrobioł gańba (wstyd) na cało wieś.

Ostuda i gańba...

Jak żech wspomniała, figurka Dzieciontka boła skludzano na noc, a rano somsiod kej szoł na szychta (kiedy szedł do pracy) dowoł jom do żłóbka. Wczas rano somsiod idzie z figurkom Dzieciontka , z należnom czciom niesie lekuchno, coby nie uszkodzić i drap (nagle) zapomnioł dychać (oddychać). W Betlyjce, na sianku, podświetlony srogom byrnom (dużą żarówką) leży na plecach mały hund gospodorza z sąsiedztwa i śpi jak mały bajtel (małe dziecko). Chop zaczął wyzywać na niego, larmo ( hałas) sie narobiło, somsiedzi powyskakiwali na dwór w nocnych obleczeniach (ubraniach) bo chop sie tak darł , aże wszyscy myśleli , że coś gore (pali się) i trza wołać fojermanów (strażaków) . Hundzik (piesek) łobudzil sie skiż (z powodu)z tego larma (hałasu ) i pitnoł do dom (uciekł do domu) . Gospodorz sie fest wnerwił (zdenerwował) na niego, bo ludzie ze wsi cołkie świynta sie na niego patrzyli we kościele, a farorz (ksiądz) patrził z wyrzutym. Po śwyjntach w sklepie kupioł siatka, wkopoł pół metra w ziymia i hund już nie mógł nikaj (nigdzie) uciec.

Zakończynie

Usłyszano historio napisała po śląsku i zredagowała Johanka.

Zdjyncie hunda jest przykładowe, to nie jest hund rojber z Betlyjki.