Zakupiłam książkę „Holub 2 CIA Severnyj ” Piotra Wrońskiego, po rekomendacji Pana Redaktora Jana Pińskiego w jego audycji. Jest to kontynuacja „Holuba”.
Warto przeczytać obie książki po kolei. Recenzję części pierwszej napisałam, możecie poszukać na tej stronie.
Dodatkowo do zakupu zachęciła mnie postać Autora, który często gości na kanale Jana Pińskiego.
Panu Pułkownikowi kłaniam się nisko, gdyż jest to prawdziwy fachowiec, specjalista wywiadu/ kontrwywiadu, wielki patriota. Po poznaniu jego osoby poprzez audycje, inaczej postrzegam tezy, które wygłasza. Mogą być one dla niektórych szokujące, ale jak przemyślimy, kryje się w nich niezwykła mądrość, przenikliwość analityczna, dostrzeganie sieci powiązań, znajomość polityki i służb, których „szary człowiek”, taki ja, nie dostrzega. Z pewnością ma na to wpływ praca jaką wykonywał Pan Pułkownik w polskim kontrwywiadzie, w większości na kierunku rosyjskim.
Holub 2
Książka „Holub 2” to prawdziwe „tomisko” ma 820 stron. Wydanie jest staranne, są duże litery. Wiem, że wydano też audiobooki, ale mnie nie odpowiadają, bo w książce papierowej można się cofnąć kilka kartek, jak się chce upewnić albo odświeżyć wątek.
Na wstępie powiem, że nie należy się zrażać objętością dzieła, albowiem czyta się szybko, płynnie, z zainteresowaniem. Tylko dlatego, że moja praca mi uniemożliwiła czytanie – jestem głównym księgowym dużej jednostki i koniec roku – masa pracy, nie mogłam przeczytać tej książki za jednym razem, ale na raty, nad czym ubolewam.
Akcja książki zaczyna się w roku 2012, stosunkowo niedługo po katastrofie smoleńskiej.
„Holub 2” zasługuje na uważne czytanie, jest tam podane wiele szczegółów, nabyłam wiedzę na temat pracy w kontrwywiadzie i pracy operacyjnej agentów. Widać dużą staranność w przedstawieniu tego aspektu. Możecie się dowiedzieć, między innymi, jak się przekazuje wiadomości między agentami, jak rozwija się współpraca wywiadów różnych krajów oraz jaki na to ma wpływ polityka (straszny i znaczący). Autor plastycznie opisuje, jak się zastawia pułapki na wrogi wywiad, to było dla mnie, jak z filmu szpiegowskiego.
Dowiedziałam się jak się lokuje „nielegała” w określonym miejscu, jak się „legenduje” działania agentów. Nie miałam pojęcia o tym, jak to w praktyce wygląda, lektura książki Autora, który to zna to „od podszewki” szeroko otwarła mi oczy.
Wiele faktów historycznych, jakie się pojawiają znamy, zwłaszcza wątek katastrofy smoleńskiej. Pan Pułkownik ciekawie opisuje braki w zabezpieczeniu wizyty, lekkomyślność polityków różnych stron, ale o zgrozo – również wojskowych, bo przecież „jakoś to będzie”. Tylko przeraża fakt, że cena za tę bylejakość była wysoka. Autor kontestuje niektóre fakty i rzekome samobójstwa osób z kręgu wojskowego. To jest interesujące.
W wątek „smoleński” Autor wpisuje „nielegała” rosyjskiego . Kto nim jest? Czytajcie.
Pojawia się wiele postaci polityków, pod innymi nazwiskami, ich wypowiedzi są tak opisane, że od razu domyślamy się kto to jest. Kariera, egoizm, „dobro partii i służb” są przestawione takimi jakie są, bez pudrowania, to jest przerażające.
Ale wracajmy do treści.
Poznajemy dalsze losy Piotra Wilamowskiego, twardziela, który działał w polskim wywiadzie, obecnie poza służbą. Oczywiście działa z ukochaną żoną Yvetą Wilamowską – Chralową , też byłą agentką, ale czeskiego wywiadu. Od czasu krwawej zemsty na krzywdzicielach Yvety, jakiej oboje dokonali w Holubie cz.1 działają w różnych częściach świata.
Po 10 latach takiej pracy, polegającej między innymi na likwidacji różnych złych ludzi, stają się legendą wywiadów różnych krajów. Kosztuje ich to drogo, bo zerwali na wiele lat kontakty z przyjaciółmi i wyjechali z kraju.
Teraz wracają , odnawiają kontakty, lecz kontynuują dzieło zniszczenia, kolokwialnie mówiąc „trup ściele się gęsto”. Likwidują ludzi, którzy są zdrajcami i nie tylko, a których obce wywiady oficjalnie nie mogą się pozbyć we własnym zakresie.
Przerażające opisy zbrodni poprzedzają opisy przygotowań do ich wykonania, to też pokazuje ile wiedzy trzeba mieć, by to uczynić, bez wpadki.
Przy zdrowych zmysłach głównych bohaterów trzyma ich miłość, która nie mija, mimo upływu lat. Ich przyrzeczenie po sytuacji z Helsinek, kiedy Yveta ledwo przeżyła (patrz Holub cz.1), że zawsze będą w zasięgu wzroku jeden drugiego, urzeka mnie, wielkie uczucie, w środku tego chaosu w jakim żyją. Świetnie opisany wątek romantyczny.
Część akcji umiejscowiono w Czechach, Niemczech, Austrii, Norwegii (!!!). Pokazano jak macki wywiadu rosyjskiego rozprzestrzeniają się na świecie. Główni bohaterzy współpracują z obcymi wywiadami sojuszników oraz Izraela.
Przeżyją oboje osobiście bardzo dużą stratę, o kogo chodzi, doczytajcie.
Dużo miejsca jak zwykle Autor poświęca opisom używanego sprzętu i broni, to jest interesujące.
Muszę podkreślić, jak wspomniałam przy recenzji części I, wiedza o muzyce i literaturze pana Piotra Wrońskiego jest ogromna, to widać, czytając tę książkę.
O erudycji Autora też muszę napisać – bardzo miło widocznej, wplecionej w wątki obu książek.
By nie spojlerować zbytnio, napiszę, że przysłowiowe ciarki nieraz przebiegły mi po plecach, czułam się jak w filmie sensacyjnym, czekając, co się dalej stanie, odwracając stronę. To wielka wartość, by tak zainteresować czytelnika.
Holub 2 to powieść szpiegowsko – sensacyjna, w której polityka, wywiad, miesza się z zemstą, zbrodnia ma swoje usprawiedliwienie.
Zachęcam do kupienia obu części i przeczytania.
Jestem zadowolona, że przeczytałam Holuba i Holuba 2, szczerze gratuluję Autorowi.
Recenzja, jak to recenzja, subiektywna, chcąc opisać wątki poruszone w książce musiałaby liczyć wiele stron, a nie o to chodzi.
Polecam Wam z czystym, sumieniem, słyszałam że wychodzi Holub 3 i Metatron, na pewno kupię, przeczytam i zrecenzuję.
Johanka
Książka Holub 2 Piotra Wrońskiego Wydana przez Instytut Zarządzania Informacją – ISBN 978-83-957552-9-3
Link do mojej recenzji Holuba cz. 1:
Link do recenzji Nocy z Dudą Izebeli Pek:
