Jak jo skończyła liceum, łod razu szukałach roboty.
W doma nie boło geltu (pieniędzy) coby sztudirować (studiować) i jo łod razu wiedziała, co trza robić. Poszłach do huty we naszym mieście.
We kadrach huty tako szumno kobjyta (piękna pani) z srogim kokiem mi pedziała, dziołcha, a co ty umiysz? Jo po prowdzie pedziałach, że na razie nic, boch ino szkoła skończyła, no świadectwo ze czerwonom piskom (z czerwonym paskiem) to tom, to chyba nie jest żech gupio:)
Łona sie ośmioła i spytała czy poradzam rachować (liczyć) dobrze. Pedziała, cobych jechała do Długopola Zdrój, we Ponikwie naszo huta mioła dom wczasowy i w pierony kempingów. Miałach być intendentym.
No i jo pojechałach, dziołcha łosiymnoście lot staro. We łośrodku robioła pani Iryna. Łona mi fest pomogała i boła dlo mie jak matulka. Nie kazała sie tropić (martwić) i wszystko richtig (naprawdę) szło OK. Boł tam kierowca Janek a potym Irek, ze huty.
Łoni byli po 3 tydnie kożdy, zawdy ze mnom kierowca jeździoł po żymły (bułki), chlyb (chleb) i wszelki futer (jedzenie)- miynso, wuszty (kiełbasy), warzywa.
No i żech łod razu podpadła, żech Ślonzoczka, boch sie zażyczyła na podwieczorek dlo bajtli (dzieci) pracowików naszyj huty, kierzy tu byli na koloniach, cołkie pudełko KREPLI (pączków).
Sprzedowaczka w Bystrzycy Kłodzkiej blank (całkiem) nie mogła pojonć, co jo chca, a kiedyś pedziała, że nie ma ” kołoczków”, a jo jej pokazała rynkom , że som, a łona na to, że to drożdżówki.
A godajom, że podróże kształcom, a pieronie nie nauczyli sie tukej naszyj godki :).
Jak dalyj mi szło we robocie napisza zaś!
Pyrsk Ludkowie!
Johanka
