Dzisio nowo łopowieść o Hyjdli, mom nadzieja, że czytocie z przyjymnościom. Bo som to historie genau (prawie) z żyicio.
Robota we sklepie
Potym modo żech się wydała (wyszłam za mąż) i przekludziołach sie (przeprowadziłam się) w insze (inne) strony i zaś mi glikło (udało się) , bo kożdy we wsi wiedzioł, że robiołach w sklepie i przyszli aż po mnie do dom.
Bołach rada (byłam zadowolona), bo budowali my chałpa (dom) to kożdy grosz boł potrzebny.
Nojpiyrw urlopy flikowałach, a potym już łostałach, bo gynał zaczły się ciynżke czasy i jyno łocet boł w sklepach. Brakowało towaru, bez to ludzie durch wachowali (pilnowali, mieli baczenie) na kożdy towor.
Roz jak gynał (prawie) przywiźli kafyj (kawa) i bombony (cukierki) – to ludzie tak pocisli lada, że wleciałach do kisty (pojemnik) z krupami (kaszą).
Inspekcje robotniczo chłopskie i komitety kolejkowe
Potym nastała Solidarność i porobioły się roztomaite (różne) brygady, kere świdrzyły (szpiclowały) wiela (ile) wynoszymy ze sklepu.
Padali nom (mówiono nam) , że my przy tym korycie to nojwiyncyj maszkytow nachabiymy (słodyczy nakupimy) , ale wto nie robioł w sklepie to nie wiy jak to boło.
My nigdy nie wiedzieli, kedy nom tasze (torby) przekopią.
Tak richtig (tak naprawdę) to ludzie co mieli czas wiyncyj nachabiyli (nakupili) towaru niż my przy tym korycie jak nom padali.
Taki ołpa z glacą (dziadek z łysiną) ciyngym (non stop, ciągle) stowoł do kolyjki i mioł 4 szampony, a jo ze strachu jedyn ciepła (rzuciła) do kisty (kontenera) z lemoniadą, a po fajramcie (koniec zmiany) tela co wlazłach na koło, nec (siatka) mi wloz miyndzy szprychy i szampon sie strzaskoł (zbił).
Choć to gańba pedzieć (wstyd powiedzieć), ale musiałach łod tego ołpy flaszka szamponu łodkupić.
Przemondrzało pańcia i lekcja pokory
Ludzie byli frech (bezczelni) i nieroz trza boło tyż tyn pysk łotworzić (odezwać się , zareagować).
Nie chciałach rajcować (mądrzyć się), ale jak człowiek mody to się tyż nie doł na łeb nasmolić (wejść, ale wulgarnie – nie użyję tego słowa).
Jedna baba to na skarga polazła, bo ji nie stykło szokulad (czekolad) i kartofelmyjlu (mąki kartoflanej) .
Prezes mi to pedzioł co bych dowała pozor (bym uważała) , ale nie robioł z tego łostudy (zgorszenia, awantury) , bo wiedzioł, że niy momy lekko.
Choć bołach dojść strachliwo to miałach na ta chyrpa (wredne babsko ) take nerwy, bo jyno roz ji cośik brakło i polazła na skarga, a przeca do kolyjki dycki (przecież ) pora razy stowała, a do tego kożdy dziyń rano jak przichodzioła do sklepu padała, a dej mi rzymły (bułki) , a dej mi font (funt, pół kilo) masła itd.
Jak robiołach w mieście wszyscy mie szanowali choć żech smarkato siksa (młoda dziewczyna) boła.
No, ale z tyj złojści, że polazła na skarga kolyjny roz jak prziszła i zaczła godać dej mi to, dej mi tam to. Padom grzecznie (mówię grzecznie), a mosz ty drobne, bo niy mom ci wydać.
Baba gymba łozdziabioła i na drugi dziyń już mi za dwoje godała (per wy, rodzaj okazywania szacunku drugiej osobie) .
Trudne czasy
Choć nom nieroz te ludziska w nerwach nafronkali (nazdali, zrobili przykrość, nagadali , ale tego towaru brakowało to tyż my sie umieli forsztelować (wyobrażać) jak bajtle w doma (dzieci w domu) chciały jaki bombon (cukierek), a skąd go wzionś jak na kożdy towor trza boło durch wachować (ciągle go wyglądać, pilnować).
Ludzie przezywali (krzyczeli, narzekali na te czasy, ale kożdymu boło ciynżko i nom za ladą i tym co stoli godzinoma w kolyjkach.
W szkole nie cierpiałach rachonkow, a potym cołke życie (całe życie) robiołach w sklepie, kaj trza boło durch rachować (ciągle liczyć).
