Boło to latym w 1971 roku.
Pewnego razu w latach PRL-owskich unkel (wujek) Jorg (starszy brat od fatra) pojechoł z ciotkom Trudom do Bytomia nakupić towaru, bo cera z DDR-u miała przyjechać na bezuch (odwiedziny )z familią (rodziną). No, ale unkel lubił bardzo piwo, a nierod (niechętnie) stoł w kolyjce. Deptoł z nogi na noga i durchś myśloł (ciągle myślał) , jak tu wymsknąć z tego sklepu na piwo.
Naroz przyleciała kamratka z chopym i padała( powiedziała, oznajmiła ) ciotce, co piykne sztory (firanki) ciepli (rzucili) za rogym w sklepie. No to ciotka pado (mówi) do chopów; stójcie tu oba za wusztym (kiełbasą) , a my polecymy z Gizelą za sztorami.
Krótko pauza na piwo
Unkel z kamratym (kolegą) radzi nie radzi (bez wyjścia, chcieli czy nie) musieli stoć u masorza (rzeźnika, sklepie mięsnym) , a kołton (smak) na piwo mieli jak pieron. Jynzory łoba chnet wycingniete z pragniynio. Kamrat wpodł na pomysł i zbajerował te baby, co za nimi stoli , co by pilnowały kolyjki, a łoni polecieli konsek (kawałek) dali na piwo do szynku (lokal, bar).
Wypiyli po jednym i wróciyli nazot , no ta kolyjka sie jakoś nie pocisła wiela (mało ruszyła do przodu), no to polecieli po drugi kufelek i tak ze trzy razy lotali.
Powrót ciotki i nagroda
Ciotka z Gizelą sztory kupioły i gynał (prawie, akurat) prziszły , a jak już miały kupować wuszty (wędliny,kiełbasy ). Pochwoloły chłopów, co stoli w tyj kolyjce i łobiecały im dać gelt (pieniądze) na piwo. Unkel z kamratym pośli do szynku uradowani, co sie baby nie kapły i wypiyli jeszcze po dwa kufle „nabzdy” (za darmo, ukradkiem, fuksem). No, ale jak to chłopy trocha w tym szynku sie zasiedzieli i baby miały nerwy na nich. Przezywały, że słepią (piją) godzina jedne piwsko.
Droga powrotno do dom
W końcu obrazioły sie na chłopów i wsiedli do banki (tramwaju) z przodu, a chopy ze zadku (tyłu). Kożdy z taszami (torbami) połnymi towaru, aże ludzie stoli ściśniyni jak harynki (sardynki) w beczce.
Hajnelowi i unklowi te piwo zaszkodzioło i co roz barzi im w brzuchu łokropnie bańtowało (przelewało , przewracało) , Unkel Jorg blady jak kibel z wopna ( jak wiadro po wapnie) , a tu jeszcze trzi przystanki. Naroz dwie mode frele (młode panny) złe jak pieron ustąpiły im miejsca. Unkel chcioł jakoś ciotka udobruchać i woło na cały głos : Truda i Gizela przidźcie do zadku, bo momy platz (mamy miejsce). Trocha ciotce i Gizeli podpadło, że tak sie wszyscy cisną do przodku, a cały zadek w bance pusty. Jak sie w końcu przecisły i poczuły to co inksi (inni) czuli, to się do chopów nie przyznały yno wartko (szybko) wysiadły na nojbliższym przistanku i czekały na drugo banka. Chłopy cudym dolecieli jakoś do familoka. W końcu wyprawa do Bytomia skończoła się na tym, że oba musieli prać galoty (spodnie), ale już tyż wiyncyj baby ich do żodnyj kolyjki wziąść nie chciały.
